Poniższy artykuł to jedna z części tworzonego na bieżąco kursu omawiającego najważniejsze pojęcia związane z zakładaniem swojej własnej strony internetowej.
Choć warto być świadomym trendów, nie powinny one całkowicie dyktować procesu projektowania. Najważniejsze jest, aby intencje projektanta prowadziły design, a trendy jedynie go uzupełniały.
Intensyfikacja grafiki
Odejście od minimalizmu na rzecz bardziej złożonych, barwnych i teksturowanych projektów
Po latach dominacji czystego, minimalistycznego designu, projektanci odchodzą od „białej przestrzeni za wszelką cenę” na rzecz bogatszych wizualnie kompozycji. Ten trend obejmuje:
- Bogate palety kolorowe – zamiast monochromatycznych schematów, projektanci eksperymentują z kontrastowymi, żywymi kolorami i gradientami.
- Złożone tekstury – wprowadzanie elementów teksturowanych, wzorów geometrycznych, organicznych kształtów i abstrakcyjnych form.
- Warstwowość – nakładanie się różnych elementów wizualnych, tworzących głębię i przestrzenność.
- Maksymalizm kontrolowany – świadome dodawanie złożoności przy zachowaniu funkcjonalności i czytelności.
- Grafiki ilustracyjne – odchodzenie od stockowych zdjęć na rzecz unikalnych ilustracji, kolaży i grafik wektorowych.
Trend ten odpowiada na potrzebę wyróżnienia się w morzu podobnych do siebie minimalistycznych stron, oferując bardziej emocjonalne i zapamiętywalne doświadczenia.
Projekty wspomagane sztuczną inteligencją
Wykorzystanie AI do tworzenia spersonalizowanych, dynamicznych elementów wizualnych
AI przestaje być tylko narzędziem do generowania treści, stając się integralną częścią procesu projektowania i user experience:
- Personalizacja w czasie rzeczywistym – AI analizuje zachowanie użytkownika i dostosowuje layout, kolory czy treści do jego preferencji.
- Generatywne elementy graficzne – AI tworzy unikalne ilustracje, wzory czy animacje dla każdego użytkownika lub sesji.
- Inteligentne rekomendacje treści – dynamiczne układy dostosowujące się do zainteresowań odwiedzających.
- Adaptacyjne interfejsy – elementy UI zmieniające się w zależności od urządzenia, pory dnia czy kontekstu użytkowania.
Ten trend tworzy bardziej angażujące, spersonalizowane doświadczenia, ale wymaga starannego balansu między automatyzacją a kontrolą projektanta.
Renesans skeuomorfizmu
Powrót do projektowania elementów odzwierciedlających rzeczywiste obiekty
Po latach płaskiego designu, projektanci redefinują skeuomorfizm w nowoczesnym kontekście:
- Nowy skeuomorfizm – subtelne nawiązania do fizycznych obiektów bez przesadnej ornamentyki.
- Tekstury materiałów – realistyczne odwzorowania drewna, metalu, szkła, tkanin w cyfrowych interfejsach.
- Fizyka w interfejsach – elementy zachowujące się jak prawdziwe obiekty (grawitacja, odbicia, cienie).
- Głębia – wykorzystanie perspektywy, gradientów i cieni do tworzenia wrażenia głębi.
- Interakcje fizyczne – „wciskające się” przyciski, „przesuwające się” przełączniki, „obracające się” karuzele.
- Metafory – wykorzystanie rozpoznawalnych obiektów (notatnik, segregator, lampka) jako inspiracji dla funkcji cyfrowych.
Trend odpowiada na zmęczenie abstrakcyjnymi interfejsami, oferując bardziej intuicyjne i emocjonalne doświadczenia.
Przewijanie paralaksy
Odrodzenie tej techniki z wykorzystaniem treści na żywo i wideo
Paralaksa powraca w bardziej wyrafinowanej formie, wykraczając poza proste przesuwanie warstw:
- Paralaksa wideo – różne warstwy filmów poruszających się z różną prędkością podczas scrollowania.
- Treści na żywo – elementy reagujące na rzeczywiste dane (pogoda, giełda, media społecznościowe).
- Paralaksa 3D – wykorzystanie CSS transforms i WebGL do tworzenia przestrzennych efektów.
- Storytelling sekwencyjne – opowiadanie historii przez kolejne warstwy odsłaniające się podczas przewijania.
- Interaktywne elementy – obiekty zmieniające się i ewoluujące w odpowiedzi na pozycję scrolla.
- Optymalizacja wydajności – nowoczesne implementacje uwzględniające performance i dostępność.
Nowa paralaksa jest bardziej celowa i funkcjonalna, służąc narracji i zaangażowaniu użytkownika.
Dynamiczna typografia
Animowany tekst jako kluczowy element wizualny
Typografia przestaje być statyczna, stając się aktywnym uczestnikiem komunikacji:
- Animacje wejścia – teksty pojawiające się z efektowymi przejściami (fade-in, slide, typewriter).
- Responsywne fonty – czcionki dostosowujące grubość, szerokość i inne parametry do kontekstu.
- Typografia interaktywna – litery reagujące na hover, kliknięcia czy scroll użytkownika.
- Transformacje – płynne przejścia między różnymi krojami, rozmiarami czy kolorami czcionek.
- 3D – przestrzenne efekty tekstowe wykorzystujące perspektywę i oświetlenie.
- Inteligentne skalowanie – inteligentne skalowanie tekstu w zależności od treści i układu strony.
Dynamiczna typografia poprawia czytelność, dodaje charakteru i kieruje uwagę użytkownika.
Mikroanimacje
Subtelne, interaktywne elementy reagujące na działania użytkownika
Mikroanimacje stają się bardziej wyrafinowane i celowe w budowaniu user experience:
- Feedback wizualny – natychmiastowe potwierdzenia akcji (kliknięć, hoverów, wypełniania formularzy).
- Stany przejściowe – płynne przejścia między różnymi stanami interfejsu.
- Ładowanie i postęp – kreatywne wskaźniki ładowania zamiast standardowych spinnerów.
- Design emocjonalny – animacje wyrażające emocje i budujące połączenie z użytkownikiem.
- Interakcje prowadzone – subtelne podpowiedzi pokazujące jak korzystać z interfejsu.
- Animacje fizyczne – naturalne ruchy naśladujące fizyczne zachowania (sprężystość, grawitacja).
- Animacje kontekstowe – animacje dostosowujące się do urządzenia, preferencji użytkownika i sytuacji.
Dobre mikroanimacje są niemal niewidoczne, ale znacząco poprawiają performance i satysfakcję z użytkowania.
Ewolucja typografii
Eksperymentowanie z układem, rozmiarem i kolorem czcionek
Typografia staje się bardziej eksperymentalna i wyrażeniowa:
- Typografia mieszana – łączenie różnych krojów pisma w jednym projekcie dla uzyskania kontrastu i hierarchii.
- Masywne nagłówki – ogromne nagłówki jako dominujące elementy wizualne.
- Czcionki zmienne – czcionki z płynnie regulowanymi parametrami (grubość, szerokość, nachylenie).
- Typografia łamiąca siatkę – tekst łamiący tradycyjne siatki i układy.
- Typografia kolorowa – eksperymentowanie z kolorami czcionek, gradientami i efektami.
- Tekst warstwowy – teksty nakładające się i tworzące złożone kompozycje.
- Indywidualne kroje – unikalne kroje pisma stworzone specjalnie dla danego projektu.
- Układy eksperymentalne – nietypowe ułożenia tekstów (spirale, fale, organiczne kształty).
Ewolucja typografii pozwala na większą ekspresję marki i tworzenie bardziej charakterystycznych, zapamiętywanych projektów.
Zachęcamy do zapoznania się z bazą zrealizowanych przez nas do tej pory stron internetowych w celu inspiracji i sprawdzenia trendów designowych w praktyce.

Pagode Studio – przykładowa realizacja strony internetowej dla studia kreatywnego
Pagode Studio to dynamiczne studio projektowe, specjalizujące się w kreatywnych animacjach i imponujących realizacjach artystycznych. Ich talent i profesjonalizm doceniły znane marki i artyści, tacy jak Porsche, Samsung, Męskie Granie czy Mata. Naszym zadaniem było stworzenie wizytówki, która skutecznie odzwierciedli energię i charakter prac studia, a także będzie odpowiednio reprezentować ich szybko rozwijającą się działalność.

TLDR
Nie masz teraz czasu na pełną lekturę? Poniżej znajdziesz podsumowanie najważniejszych wniosków z całego artykułu.
-
To odejście od skrajnego minimalizmu w stronę bogatszych kompozycji: żywe palety, tekstury, warstwowość, ilustracje wektorowe/kolaże i „kontrolowany maksymalizm”. Cel: wyróżnienie marki i mocniejsze emocje – bez poświęcania czytelności.
-
Trzymaj spójność systemu (paleta, siatka, rytm), ogranicz liczbę stylów na ekran, zostaw „oddech” (negatyw), buduj hierarchię (kontrast rozmiarów/koloru), testuj skanowalność F- i Z-patternem.
-
Personalizuje layout/kolory w locie, generuje unikalne grafiki/animacje, układa rekomendacje treści, tworzy adaptacyjne interfejsy. Uwaga: kontrola nad brandem, prywatność danych i reguły „fallback” są kluczowe.
-
Subtelne nawiązania do realnych materiałów/fizyki (cienie, odbicia, „wciskane” przyciski) dla intuicyjności i ciepła. Stosuj oszczędnie w kluczowych elementach (CTA, kontrolki), unikaj tandety/ciężkich tekstur.
-
Wideo-/3D-paralaksa i treści „live” wspierają storytelling. Dbaj o wydajność: transform/opacity, lazy-load, will-change, wideo skompresowane, ograniczenie obliczeń na scroll, respektuj prefers-reduced-motion.
-
Animowany/reaktywny tekst przykuwa uwagę, prowadzi wzrok i poprawia czytelność (wejścia, zmiana grubości/szerokości, interakcje). Używaj variable fonts, krótkich animacji (≤200–300 ms), zachowaj kontrast i dostępność.
-
Tak: potwierdzają akcje, tłumaczą zmiany stanów, zastępują „spinnery” sensownymi wskaźnikami. Rób subtelnie, konsekwentnie, z fizyką „feel right”. Wyłącz/ogranicz przy prefers-reduced-motion.
-
Łącz kroje świadomie (kontrast ról), utrzymuj 2–3 kroje max, masywne nagłówki równoważ białą przestrzenią, łamanie siatki stosuj punktowo. Priorytet: czytelność (rozmiary, interlinia, długość wiersza, kontrast).
-
Śledź Core Web Vitals (LCP, CLS, INP), czas do interakcji, współczynnik przewinięć/kliknięć, heatmapy i testy A/B. Jeśli performance spada lub rośnie odsetek wyłączeń animacji – uprość warstwy i efekty.
-
Variable fonts (WOFF2), CSS @font-face z preloadem, content-visibility, IntersectionObserver, GPU-friendly animacje (transform, opacity), WebGL/Canvas dla 3D, lightweight Lottie dla mikroanimacji, system design tokens dla spójności.
